Σοχός Θεσσαλονίκης

Στο Σοχό κυριαρχούν εδώ και πολλά χρόνια αρκετά ήθη και έθιμα. Το κυριότερο από αυτά είναι το καρναβάλι του το οποίο επικρατεί από τα πανάρχαια χρόνια και οι ρίζες του φθάνουν στα αρχαιοελληνικά  καλοχρονίτικα, γονιμικά δρώμενα.

Το κλίμα του Σοχού κατατάσσεται στο υγρό μεσόθερμο και χαρακτηρίζεται από ψυχρούς χειμώνες και θερμά καλοκαίρια.

Το έδαφος της περιοχής αποτελείται στο μεγαλύτερο μέρος του από αποσαθρωμένους διμαρμαρυγιακούς γνευσίους και είναι πηλοαμμώδες μέχρι αμμώδες γι' αυτό και ευδιάβρωτο και πτωχό σε βάσεις ασβεστίου, μαγνησίου και καλίου. Για το λόγο αυτό προσφέρεται περισσότερο για δασική παρά  για γεωργική εκμετάλλευση.

Ο Σοχός είναι χτισμένος στην ημιορεινή ζώνη του όρους Βερτίσκου και χαρακτηριστικό φυτό της ζώνης αυτής είναι το πουρνάρι.  Στο όρος Βερτίσκος κυριαρχούν τα δάση της δρυός.  Η χλωρίδα αυτή υποδηλώνει ότι ο ανθρώπινος παράγοντας με τις συνεχείς επεμβάσεις του στο φυσικό περιβάλλον έχει σταματήσει στη περιοχή αυτή τη φυσιολογική εξέλιξη της χλωρίδας.  Χαρακτηριστικό της βλάστησης της περιοχής είναι οι πολυάριθμες καρυδιές και καστανιές, των οποίων το ύψος φθάνει μέχρι και τα 25 m.